Felicity Aston

Felicity Aston

Felicity Aston
Antarktika’da tek başına

 Felicity Aston, 23 yaşında üniversiteden meteoroloji uzmanı olarak mezun olduktan hemen sonra Antarktika’daki bir araştırma üssünde çalışmaya başlamış. Üç yıl boyunca Antarktika’da yaşayan Aston sadece soğuktan korunmayı değil soğuğu ve Antarktika’yı sevmeyi öğrenmiş.

Aston 2009 yılında Kaspersky Lab’ın sponsorluğunda Kuzey Kutbu’nda bir kadın kayak ekibine liderlik etmişti. Bir kez daha Kaspersky Lab’ın sponsorluğunda yollara düşen kâşif geçtiğimiz ay, Antarktika’yı yalnız başına geçen ilk kadın unvanını kazandı.
Kazandığı başarının karşısında mütevazılığını koruyan Aston, Antarktika ve yollarda geçen hayatıyla ilgili sorularımızı yanıtladı.

WR: Keşif ve seyahat tutkunuz nasıl başladı?

Çok emin değilim. Macera duygusu veren her şey beni her daim cezbetmiş, uzak yerlere gidip oraları inceleme fikri bana her zaman ilgi çekici gelmiştir. İnsanların bu tutkuyu anlamaması bana mantıklı gelmiyor. Küçük bir kız çocuğuyken bile, kamp yapmaya ya da yelkenli kullanmaya gitme fırsatım olduğunda bunları yapmak isterdim. Yetişkin bir birey olduğumda daha büyük aktiviteler yapabilmeye başladıysam da bu istek her zaman içimdeydi.

WR: Yaptığınız geziler içinde sizin için en özel olanı hangisi?

Antarktika’nın benim için eşsiz bir yeri var. Orada olmak çok özel bir ayrıcalık çünkü bunu gerçekleştirmek için para ve desteğe gereksinim duyduğunuz kadar iyi sebeplere de ihtiyacınız var. Antarktika çok farklı, çok uzak ve çok ıssız. İnsani değerleriniz doğanın ve evrenin gerçek yüzüyle karşı karşıya geldiğini hissediyor. Çok güzel, çok ruhani bir yer. Bu yüzden de çok özel.

WR: Antarktika’yı tek başına, bir uçtan bir uca geçen ilk kadın olmak nasıl bir duygu?
Antarktika’yı bir uçtan bir uca geçen ilk kadın olmamın tam olarak ne anlama geldiğini henüz bilmiyorum. Yolculuk bana, benimle ilgili çok şey öğretti. Kişisel açıdan çok etkilendim. Ama rekorun benim için ne ifade etmesi gerektiği konusunda kesin bir fikrim yok. Galiba ilerleyen günlerde onun da benim için ne anlama geldiğini bileceğim.

WR: Hiç korkuya kapıldığınız oldu mu?
 Uçak beni bıraktığında uzaklaşmasını, küçük siyah bir nokta haline gelmesini izledim. Sonra fark ettim ki ellerim titriyor korkudan. Gerçekten, o andan itibaren yalnız olduğum fikrine alışmak zaman aldı. Hiçbir zaman tam anlamıyla alışabildiğimi söyleyemem. Yanlış gidebilecek çok şey vardı; hava soğuktu, yaralanabilirdim, çadırımı ateşe verebilirdim… Tek başınıza olmanızın yarattığı zorluklardan biri de sürekli stres ve korku seviyesinin yüksek olması. Asla gerçekten geçmiyor.

 

WR: Yolculuk boyunca hiç yaralandınız mı?
Şanslıydım, hiç yaralanmadım. Birkaç ufak rahatsızlığım oldu; el ve ayak parmaklarımın bazılarında his kaybı yaşadım. Gece gündüz, günde 20 mil yürüyorsanız kaslarınız, eklemleriniz kısacası her yeriniz ağrıyor. Ama hayır, hiç yaralanmadım.

WR: Devam etmeniz için gerekli gücü ne sağladı?
Bazen sponsorum Kasperksy Lab’ı ve evde beni bekleyen insanların düşüncesi, bazen de beni Twitter’da takip eden insanlar ve onları yüzüstü bırakmak istemeyişim güç verdi bana. Sırf başka çarem olmadığını düşündüğüm için yola devam ettiğim de oldu, kendime ödül olarak fazladan verdiğim bir fincan kahve de.
 
WR: Ekipmanınızdaki eşyalardan hangisine en çok ihtiyaç duydunuz?
Her gün kullanmayacağım ya da hayati önemi olmayan hiçbir şeyi yanımda götüremezdim. Çünkü ağırlık çok kritik bir konuydu. Yanımda götürdüğüm her şeyi hemen hemen her gün kullandım. Donanımımın en önemli parçası uydu telefonumdu. Sadece güvenlik yüzünden değil, o aynı zamanda dışarıdaki dünyayla tek bağımdı. Çadırım da bir o kadar önemliydi, iki ay boyunca benim evim oldu.

WR: Küresel ısınma Antarktika’yı ne kadar kötü etkiliyor?
Ben bir biliminsanı değilim. İklim değişimleri hakkında doğru bir bilgi edinmek için aynı yere her yıl tekrar gitmeniz gerekir. Bunu yapan biliminsanları var ve insanlarla bulduklarını paylaşıyorlar. Bu soruya cevap vermesi gerekenler onlar. Benim bildiğim ise şu; rahatsız edici manzaralar var, Antarktika’yı önemsememiz gerekiyor.

WR: Eve döndüğünüzde yaptığınız ilk şey ne oldu?
Yüzyıllar süren sıcak bir duş aldım. Banyodan çıktığımda geri dönüp bir duş daha almayı düşünüyordum. İki ay boyunca aynı kıyafeti giydikten sonra tekrar sıcak ve temiz hissetmek harikaydı.

WR: Bunu sormak için biraz erken olabilir ama bir sonraki gezinizi nereye yapacağınızla ilgili bir fikriniz var mı?
Haritaya baktığımda oralarda kimlerin yaşadığını merak ettiğim gibi, birilerinin yaşayıp yaşamadığından emin olmadığım yerler de beni cezbediyor. Fakat Antarktika’ya yaptığım bu keşif gezisi geçmişte yaptıklarımın çoğundan zordu. Bu yüzden, sanırım bir süre başka bir gezi yapmamayı düşünüyorum. Fakat artık asla maceraya atılmayacağım bir zamanın geleceğini düşünmüyorum.

kwanpen